Święta

Opis ogólny trasy:

Święta (lit. Šventoji) – rzeka na Litwie, prawy dopływ Wilii. Uchodzi do niej w Janowie nad Wilią. Długość Świętej (lit. Šventoji) wynosi 246 km i jest to najdłuższa rzeka płynąca w całości po terytorium Litwy. Powierzchnia zlewni wynosi 6,9 tys. km 2 . W Kowarsku (Kavaraskas) znajduje się zapora na Świętej (lit. Šventoji).

Ceny:

Spływ 7 – dniowy – 1 wariant

Liczba uczestników – 7-8 osób.
Dzienne etapy 15-20 km
Cena 450 zł/osoba

Spływ – 7 dniowy – 2 wariant

Liczba uczestników 35-40 osób
Dzienne etapy 15-20 km
Cena 400 zł/osoba

Uczestnik otrzymuje:

– kajaki z wyposażeniem (wiosła, kapoki, siedziska),
– transport osób i kajaków na miejsce rozpoczęcia spływu oraz transport powrotny do Suwałk,
– ubezpieczenie NWiKL,
– materiały informacyjne o spływie,
– strzeżony parking.

Na spływ zabieramy:

– dobry ubiór przeciwdeszczowy (sztormiak lub mocny płaszcz z folii),
– worki foliowe do zapakowania bagaży, komórek, aparatów fotograficznych itp.,
– strój i obuwie sportowe, strój kąpielowy, czapkę i ciepły sweter,
– okulary przeciwsłoneczne, krem ochronny,
– koniecznie – nakrycie głowy zabezpieczające przed słońcem,
– niezbędnik (nóż, widelec, blaszany kubek, menażka lub blaszany talerz),
– przybory toaletowe,
– zeszyt, długopis,
– śpiwór, karimatę i dres do spania,
– latarkę z zapasowym kompletem baterii,
– środek przeciwko komarom i kleszczom.

Sprawy organizacyjne:

– walutę niezbędną na pobyt na terenie Litwy wymieniamy w kantorze w Sejnach podczas przejazdu na spływ (na Litwie obowiązuje EURO),
– należy zabrać ze sobą dowód osobisty lub paszport,

Dojazd:

– uczestnicy spływu są zabierani z Suwałk i po spływie odwożeni do Suwałk,
– istnieje możliwość pozostawienia samochodu osobowego na parkingu strzeżonym w Krzywym – koszt 10 zł za dobę.

Co warto zobaczyć:

Onikszty
(lit. Anykščiai) – miasto na Auksztocie – w północnej Litwie (100 km od Wilna) nad rzeką Świętą. 13 tys. mieszkańców – zdecydowaną większość stanowią Litwini. Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z 1440 r. W XVI w. w mieście dwór zbudował Mikołaj Radziwiłł. Największy rozwój Onikszty przeżywały w pierwszej połowie XIX w. – wybudowano kościół i dwie synagogi.

Onikszty
Niedaleko miasteczka toczono walki podczas powstania listopadowego i styczniowego, a w samej miejscowości działała wytwórnia powstańczej broni. W 1902 powstała elektrownia wodna. W 1908 przebudowano miejscowy kościół (wybudowany w XVIII w.) pw. św. Marka na styl neogotycki. Świątynia ta jest najwyższym kościołem na Litwie – sięga 79 m. W trakcie II wojny światowej Niemcy zabili w Oniksztach ok. 1,5 tys. mieszkańców, głównie Żydów. Z Onikszt pochodził Antoni Baranowski (Antanas Baranauskas) poeta litewski i biskup sejneński w latach 1897-1902. Pod Oniksztami znajduje się też jedyne na Litwie Muzeum Konia (Arklio muziejus).

Wiłkomierz
(lit. Ukmergė – dawniej Vilkmergė) – miasto rejonowe w środkowej Litwie, położone ok. 60 km na północny zachód od Wilna. Ludność: 28 006 mieszkańców (2005). Jest jednym z najstarszych litewskich miast. Wzmianka o zamku w Wiłkomierzu pochodzi z 1225. Prawa miejskie nadano na początku XV wieku.

Historia
Na Górze Zamkowej ślady grodziska z zamkiem, pozostałość jednego z najstarszych grodów litewskich. Podobno istniał od X wieku. W XIII wieku atakowany przez zakon kawalerów mieczowych, a później przez Krzyżaków. W 1391 roku zamek zdobył Witold razem z Krzyżakami. W XV wieku w innym miejscu wystawiono zamek murowany, siedzibę starosty królewskiego. Zamek zniszczono w czasie wojen szwedzkich, a później w tym miejscu wybudowano carskie koszary.
– Średniowieczna bitwa z 1 września 1435 r. pod Wiłkomierzem (w miejscowości Pobojsk) była największą na Litwie. Wojska litewsko-polskie Zygmunta Kiejstutowicza rozgromiły liczniejsze wojska Świdrygiełły wspomagane przez krzyżaków inflanckich. Bitwa zakończyła się całkowitą klęską Świdrygiełły. Bitwa ta ostatecznie złamała potęgę inflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiego.

Zabytki:
– kościół katolicki pw. św. Piotra i Pawła, neoklasycystyczny z 1800 r. z cennym wyposażeniem wnętrza. Obok dzwonnica.
– kościół katolicki pw. św. Trójcy tzw. szkolny, fundowany wraz z klasztorem pijarów ze składek okolicznej szlachty. W 1863 r. przebudowany na cerkiew prawosławną, przekazany katolikom w 1919 r. Ponownie zamknięty po II wojnie światowej, oddany wiernym w 1991 r.

Od 1745 r. pijarzy prowadzili szkołę, zamkniętą przez carat w 1837 r. a klasztor zamknęli w
1845 r.